Poslije rata, 1998. godine izvršeno je značajnije adapiranje škole sredstvima međunarodne organizacije ( U.S.A.I.D).

Trenutno veliki problem predstavlja dotrajalost krova na starom dijelu škole. Kabineti su djelimično opremljeni savremenom opremom i učilima. U profesorskim kabinetima sa kojima škola raspolaže , nalaze se i računari sa internet konekcijom. Škola je u projektu vođenja elektronskog dnevnika. Naša škola je aktivno sarađivala sa danskim srednjim školama pa je došlo do razmjena profesora i učenika naše škole i danskih gimnazija.

Prva matura-prva generacija maturanata:

Prva gimnazijska matura u Srpcu je događaj od izuzetnog  značaja, ne samo za gimnaziju u kojoj se matura polagala, nego jednako i za srbačko školstvo u cjelini, Srbac kao grad i centar jedne opštine. Iz prve gimnazije, školske 1964/65. školske godine maturirali su:

1. Bilanović Milka

2. Blažić Andrija

3. Đajić Radisava

4. Đukić Zdravko

5. Keba Pavle

6. Regulić Savka

7. Krejić Božica

8. Ljubojević Miloš

9. Majstorović Radmila

10. Smiljanić Boško

11. Stamenić Velimir

12. Stojaković Zdravka

13. Trivunić Nedeljka

14. Čeprkić Momir

15. Kusić Ilija

16. Radomir Ratko

17. Radomir Milka

18. Božić Koviljka

Prvi pomen gimnazije u Srpcu:

Šest godina prije otvaranja gimnazije u Srpcu, ime “gimnazija” je živjelo u ovom mjestu. Bila je to Državno niža realna  gimnazija, otvorena školske 1949/50. godine. Gimnazije do pedsetih godina su bile škole u osmogodišnjem trajanju od prvog do osmog razreda. To su bile tzv. pune gimnazije za razliku od polugimnazija. Poslije završene mature nastavljena je gimnazija, ili ako učenici produžavaju školovanje, upisivali su se u srednje stručne škole. Gimnazija kao elitna škola „nije skraćivana“. Ako je niža gimnazija bila u trogodišnjem trajanju, onda se do završetka pune gimnazije išlo još 5 godina. Državna niža realna gimnazija u Srpcu je radila u staroj zgradi današnje Mješovite srednje škole. Pod njenim krovom bio je i učenički internat – đački dom.

Biografija Petra Kočića

Naša škola nosi naziv „Petar Kočić“ po jednom od najpoznatijih književnika sa prostora Bosne i Hercegovine, rođenom u selu Stričići, nadomak Banjaluke, 29. juna 1877. godine. Osnovnu školu je učio u manastiru Gomionica, gdje mu je otac zakaluđerivši se kao udovac, bio iguman. Gimnaziju je počeo učiti u Sarajevu, ali je zbog prosrpskog djelovanja istjeran iz trećeg razreda, te je prešao u Beograd, gdje je završio Gimnaziju. Filozofiju je učio u Beču, a 1904. godine došao je u Srbiju i kratko vrijeme bio nastavnik u Skoplju. Poslije dvije godine preselio se u Sarajevo, kao činovnik „Prosvjete“, ali je ubrzo otpušten zbog učešća u radničkom štrajku i protjeran u Banjaluku. On je jedan od onih, u nizu srpskih pisaca i intelektualaca kojima je ropstvo i tjeranje pravde odnoslilo glavnu snagu. Umro je 27. avgusta 1916. godine u beogradskoj duševnoj bolnici.

Trideset pet godina sporta u školi

Srbac kao malo mjesto nije naslijedio skoro nikakvu sportsku tradiciju. Ne treba, međutim, smetnuti s uma činjenicu da u Srpcu i danas postoji objekat, sagrađen 1912. godine, u kojem su se nalazile prostorije Sokola. Soko je bio organizacija za tjelesno vaspitanje, poniklo u Češkoj. Osnovana je u Pragu, 1962. godine, a njen osnivač je bio Miroslav Tiris. Dugo su u Srpcu postojale sportske manifestacije – sletovi, koje je njegovala škola i školska omladina. Uslovi za nastavu fizičkog i zdravstvenog vaspitanja u vrijeme otvaranja Gimnazije, na samom početku 60-ih godina, bili su mjereni onim  što danas postoji, vrlo loših. Na prostoru pred školom napravljeno je skromno igralište, više improvizacije terena za sportsku aktivnost. Da bi to ličilo na školski sportski poligon, iz rudnika Koalina i pretvoren je u bijelu površinu. Okolo je posut mljevenom opekom, tako da je teren oiličen crvenim.

Školski ljetopis

Gimnazija, odnosno Mješovita srednja škola u Srpcu ima sačuvan svoj ljetopis u dvije sveske, od 1962. do 1977. godine . Prva rečenica zapisana u ljetopisu glasi: „U mjesecu junu 1961. godine raspisan je redovan konkurs za nastavno osoblje odjeljenja gimnazije u Srpcu .“ Najduže je zapisivao u ljetopisu škole istoriju ove institucije Proko Dragosavljević. Dragosavljević je bio direktor punih 13 godina , a Božidar Božić- 9 godina. Ostali direktori bili su Boško Stojković- 4 godine, Milorad Bojović – 3 godine, Miroslav Grbović – 2 godine, Krsto Čavor – 13 godina, Predrag Dragosavljević – 2 godine, dok su trojica profesora Milenko Šarpčević , Zvonimir Čičak i Milutin Vujić bili po godinu dana direktori ove škole. Sadašnji direktor naše škole je Milenko Živanić. Odjeljenje gimnazije počelo je raditi u septembru 1961/1962. godine i to u sastavu Osnovne škole u Srpcu. Školska 1962/1963. godina je počela u zgradi bivšeg Poljoprivrednog centra, odnosno u Vatrogasnom domu. Odlukom školskog odbora članove školskog odbora Gimnazije sačinjavali su: Petar Kesić, Slobodan Vujić , Gordana Sladić, Miloš Ljubojević, Milorad  Bojović, a za prvog direktora imenovan je Milorad Bojović. Na sjednici Nastavničkog vijeća, 22. oktobra 1963. godine, pročitan je akt Skupštine opštine Srbac, kojim se Gimnaziji daje ime „Savo Vujanović  Žućo“.